माझं मन... कुछ दिल से...

  कुणी म्हणे वर्षा , तर कुणी म्हणे पावसाळा   तर कुणी म्हणे पाऊस लहानांपासून मोठ्यांपर्यंत सर्वांनाच   ओलंचिंब व्हायची फार हौस     सरी तुझ्या कोसळती धर्तीवर आणि घाली थैमान   जणू काही तू क्षमवत आहेस तिची तहान     तुझ्या चाहुलीने मयूरही मोरपंख पसरी   जलधारा तुझ्या करी धरणी मातेला हसरी     रिम-झीम सरी जणू करी संगीताचे कृत्य   तुझ्या आगमनाने पहायला मिळे निसर्गाचे नृत्य     काय बोलावे तुला तूच निसर्गाचा सखा   कृषीराजाचा तूच तरं खरा पाठीराखा     श्रावनधारा तुझ्या जणू निसर्गाचा सोहळा बळीराजा पाहे वाट तुझी लावूनी वाटेवर डोळा   समानतेचे घ्यावे तुझ्याकडून सर्वानीच धडे    गरीब - श्रीमंत , लहान - मोठा , काळा - गोरा   भेदभाव नाही फक्त तुझ्याकडे   प्रेमाने बरसतोस तेव्हा सर्वाना वाटतोस हवा हवा    पण रौद्ररूप पहिले राग येतो तुला जेव्हा जेव्हा   कधी कधी कठोर होऊन दाखवतोस तुझा कोप विजांचा कडकडाट आणि ढगांचा गडगडाट   उडवतोस तू साऱ्यांचीच झोप   किती सहन करतील लोक तप्त उन्हाचे...

  तेरी दोस्ती की तारीफ क्या करू में तेरी सच्ची दोस्ती तो हमारी सांस है  || दुःखी / उदास कभी न होना मेरे दोस्त  जिससे हमारी सांस थम जाये  || कसम है तुम्हें छोड़कर कभी मत जाना  जिसके बाद हमारी जिंदगी ख़तम हो जाए  ||

  बहोत नशिबवाला हूँ । मुझे दोस्त एक से बढकर एक मिला  खुदा भर दे खुशीयों से दोस्तों की झोली और क्या तुझसे माँगू भला लेकिन  कुछ दोस्त दूर जा रहे थे मुझसे और मुझे पता भी नहीं चला

मृगनयनी तिचे डोळे पाहून काळजाचा ठोका माझ्या चुकला पहिल्याच भेटीत प्रेम व्यक्त करायचा चान्स माझा हुकला गालावर तिच्या केसांची बट पाहून माझा तोल मी घसरलो तीच सौंदर्य पाहता पाहता मी स्वतःलाच विसरलो आठवण येते तिची मला ठायी ठायी पण माझं मन तिला कधी कळलंच नाही...     कितीही वेळ झाला तरी मी वाट बघत होतो तिच्या येण्याची काहीच कारण नसताना मनात उत्सुकता तिला भेटण्याची तिच्या गोड हसण्याचा जणू लागला होता मला लळा नेहमी तिच स्मित हास्य पाहणं हाच माझा चाळा समोर ती असते तेव्हा मला सुचतच नाही काही पण माझं मन तिला कधी कळलंच नाही...      श्रुंगार तो तिचा , काय तो रुबाब आणि तोरा सौंदर्याने परिपूर्ण अशी जणू स्वर्गातील अप्सरा मध सुद्धा फिका पडेल इतकी आवाजात तिच्या गोडी माझं नेहमी एकच मागणं देवा बनाव आम्हां दोघांची जोडी माझं गिडगिडन ऐकून असेल वैतागला देवासारखा देव तोही पण माझं मन तिला कधी कळलंच नाही...     काळजी तिला माझी हि नेहमीच असायची पण मला ते कळत नाही असं समजून स्वतःच फसायची जेव्हा भेटायची तेव्हा मला ती एकटक पहायची माझ्याबद्दल मनातील चुळबुळ मात्र लपवायची नेमकं काय आहे ...